Kıskançlıkla ilgili ne kadar çok soru var değil mi? İnsanın kafası allak bullak oluyor. Bunlara verilecek cevaplar kişilere ve ilişkiye göre değişiyor aslına bakarsanız. Yine de genel geçer bir takım kalıplardan söz edilebilir.

Kıskançlığın sevginin göstergesi olduğu yargısı toplumumuzda çok yaygındır. Kıskançlığın temelinde ne var, önce ona bakmak gerekir.

Kıskançlığın başlangıcı çok eskiye, çocukluğa kadar dayanır. Bazı rolleri, davranış biçimlerini, kalıpları çocukluk döneminde öğreniyoruz. Sevgi gibi, kıskançlık da öğrendiğimiz bir duygudur.

Kıskançlığın dozu, yemeğin tuzu gibidir. Çok olursa şap gibi, az olursa eksik ve lezzetsiz olur. Kıskançlık, abartılı halde yaşanmadığında, dozu iyi ayarlandığında, ilişkinin tadı olur. İlişkiyi aktif ve hareketli tutmaya yardımcı olur.

Çiftler, karşılarındakine gösterdikleri kıskançlıkla onarlı rahatsız etmiyorlarsa, bu seviyede bir kıskançlık ilişkiyi besliyor demektir.

Her davranış gibi, karşımızdakini taciz edecek, rahatsız edecek boyuta getirmediğimiz takdirde; kıskançlıktan keyif alabilir ve ilişkiyi besleyecek, renk verecek bir unsur olarak kullanabiliriz.

Kıskançlığın abartıldığı, karşı tarafı rahatsız ettiği ve olmadık durumlarda ortaya çıktığı hallerde, sağlıklı bir ilişkiden söz etmek zordur.

Kıskançlık, yeterli derecede olduğunda ilişkiyi besler. Az olursa hayal kırıklığı, fazla olursa ayrılık getirir. Dozunu iyi ayarlamak gerekir...