Hakan Ural dün bir röportaj vermiş; bir sürü şey anlatmış, zaman zaman aba altından sopa da göstermiş..

Okumayanlar için buyurun Hakan Ural röportajı..

Çocuklarını düşünen bir baba imajı çizmiş ama aslında hiç düşünmeden konuşmuş.. 'Nasıl olsa çocuklarım biliyor konuyu, onların bilmediği, yaşamadığı hiçbir şeyi söylemedim' diyebilir.. Evet doğrudur, çocuklar biliyordur yaşadıklarını ama onların yaşadığı şeyleri, sorunlarını, psikolojilerini 70 milyon insanın bilmesine gerek yoktu..

'Çocuklarım çok içe kapanık, psikiyatrise gitmeleri lazım.. Melisa yaşıtlarına göre kilolu bir çocuk.. Kilo alıp vermekten genç kızlığa geçişte vücudunda çatlaklar, bozukluklar olacak. Bunun travması bile ilerde farklı sorunlarla bizim karşımıza çıkacak. Engin Can'ın öfkesi kontrolden çıktı, annesine çok kızgın, o eve dönmem diyor; kardeşi döndüğü için ona da çok kızgın'

Bunlar çocukları daha çok rencide edecek cümleler değil mi? Belki arkadaşlarının yanında dimdik durmaya çalışıyorlar, belki bir şey belli etmek istemiyorlar.. Sonuçta gencecik çocuklar.. Ama onların savunmalarını yerle bir eden cümleler bunlar..

Hadi bunu kabul edelim.. Şimdi gelecek cümlelere dikkat..

'Kızınız Melisa'daki bu değişimi yeni mi fark ettiniz?

Dört yıl önce anlamıştım. Ama yaptırım bir noktaya kadar. Benim yanımda değiller ki. Sibel'i takdir ettiğim bir konu var. Benim 4 yıldır çocuklarıma onun vereceği imkanları verecek gücüm yok. Onlara en iyisini vermek isterim ama Sibel'in standartlarından her anlamda düşük kalır.

Bu kadar önemli mi bu durum. Belki sevginiz onlara yeterli olacaktır?

Çocukların alışmış oldukları bir düzen var. Okulları, şoförleri, alışverişleri, tatilleri, yaz okulları... Bunları sağlamam mümkün değil. Bugün o çocukların yıllık maliyetleri 150 bin dolar.'

İşte şu cümlede benim için hayat duruyor: 'Çocukların alışmış oldukları bir düzen var' Bu ne ya? Ne demek bu? Çocuklar alışkın oldukları düzende yaşasınlar; yalnızlıktan, içe kapanıklıktan sinirden çatlasınlar o zaman.. Bu mudur yani?

Düzenler yıkılmak içindir Hakan Ural. Para sanıldığı gibi her şeyi çözmüyor işte durum ortada.. Yılda 150 bin dolar harcanıyor o çocuklara ama çocuklar yine de mutsuz..E ne olacak şimdi? O düzen bozulmasın diye göz göre göre çocuklarınızın gözlerinizin önünde mutsuzluktan erimesini mi seyredeceksiniz?
Sibel Can, ünlü, maddi durumu yerinde bir kadın.. Evliliğinde sorunlar yaşıyor, kafası karışık.. Ama çocuklarını çok seviyor.. Siz de ünlüsünüz, sizin evliliğiniz yolunda, tamam onun kadar kazanmıyor olabilirsiniz ama sonuçta yaşıyorsunuz, hayattasınız, ölmediniz..

Ayrıca çocuklarınızın geleceği söz konusu, mutlulukları, toplumdaki yerleri, eğitim hayatları.. Bir şeyler yapmalısınız..

İkinizin de çocuklarınızı ne kadar sevdiğinizi herkes biliyor.. Ama bazen ne tek başına para yeterli olabiliyor, ne de tek başına sevgi.. Bu işin içine ilgi de katılması gerekiyor.. Herkes çocuklarını çok seviyor, canı gidiyor onlar için.. Ama herkes çocuklarıyla tam manasıyla ilgilenmiyor.. Sorun da burada başlıyor..

O nedenle Sibel Hanım'la acilen ortak paydada buluşmanız gerektiğinizi düşünüyorum.. Çocuklarınızın iyiliği için her şeyinizi seferber etmelisiniz.. Her iki taraf da maddi imkanlarını sonuna kadar açmalı, çocuklarınızla ilgilenmelisiniz diyorum..

Çocuklarınızın sizin ilginize ve daha çok sevginize ihtiyacı var.. Bir baba olarak daha çok olayların içine girmelisiniz bence.. Kimin büyüttüğü önemli değil ki burada, siz onların babasısınız.. Madem bir şekilde Sibel Can'ı suçluyorsunuz, herkesin hayatını mahvetti diyorsunuz.. O zaman bir baba olarak o mahvedildiğini düşündüğünüz hayatları sizin toparlamanız lazım.. Lütfen yaptırım bir yere kadar da demeyin, babanın yaptırım gücü sınırsızdır.. Amaç çocukların mutluluğu ise yaptırım vız gelir, tırıs gider yani..

Tabii bunu yaparken de 'ekmeğimin peşine düşmem gerekirken bunlarla uğraşıyorum dememeniz gerekiyor.. Çünkü 'bunlar' dediğiniz şey sizin çocuklarınız ve onların sorunları..

Umarım en kısa sürede her şeyi toparlarsınız..