Şu tavrı hiç anlamıyorum: 'Klasik Türk filmi tadında bööö' Bu ne demek şimdi? Yapılan bir işi bu kadar basit tavırla eleştirmek mi, yoksa eleştirecek hiçbir şey bulamamak mı?

'Niye delirdi bu kadın yine?' diyebilirsiniz.. Deliriyorum, evet.. Yapılan bir işi daha 1.bölümünden bu kadar basit bir tavırla eleştirmek bana saçma geliyor..

Bitmeyen Şarkı dizisinden bahsediyorum.. Dizi başladığı sırada twitter yorumları da coştu haliyle.. Dalga geçenler, klasik Türk filmi tadında bulanlar vs..

Çok pardon yerlere göklere sığdıramadığımız Aşk-ı Memnu da klasik bir Türk işi değil miydi? Ya da Yaprak Dökümü ya da Kalp Ağrısı ya da Dudaktan Kalbe.. Hepsi Türk romanlarından uyarlandı ve ekrana taşındı..

Bu dizileri ayıranlar Avrupai bir çekim tarzının olması mı yani?

Bitmeyen Şarkı'nın günahı ne? Türk filmi tadında çekilmesi mi? Hanginiz eski Türk filmlerini sevmediniz, hanginiz Hülya Koçyiğit, Türkan Şoray, Ayhan Işık, Kartal Tibet filmlerini sevmediniz? Şu anda yayınlansa bile severek izleyeniniz yok mu yani? Bir tek ben mi kaldım demode olan?

Daha dizinin ilk bölümü yahu, bir durun.. Ne bu eleştirme açlığı.. Bir zaman tanıyın, bir süre verin.. Ne bu saçmalık, basitlik böyle..

Ayrıca şunu belirtmek isterim ki Bitmeyen Şarkı'yı çok beğenerek, etkilenerek ve duygulanarak izledim.. Özlediğim, içimi titreten bir tat bıraktı bende.. Her şeyden önce çok doğaldı, gerçekti, samimiydi..

Bergüzar Korel, beni şaşırtacak kadar iyi oynamıştı.. Binbir Gecce'de yerden yere vurduğum o donuk bakışlı kadın gitmiş yerine samimi, doğal, gözleriyle oynayan bir kadın gelmişti.. Sahnede şarkı söylerken, kendi sesiyle üstelik, gerçek bir şarkıcı gibiydi.. Duruşu, dans edişi, mikrofonu tutması.. Bunlar ne kadar çok çalıştığının göstergesiydi bence.. Şu anda piyasada 'benim' diyen değme bir çok şarkıcı parçasına fark atacak kadar iyiydi.. Çok ama çok güzel oynamıştı..

Bülen İnal.. Her zamanki tadındaydı oyunculuğu.. Yaman'ın hissettiği şeyi seyirciye çok güzel geçirebildi.. Feraye'ye geçmiş olsun çiçeğini verdiği andaki o titrek heyecanını hissetmemek için apati olmak gerekirdi.. Feraye'nin bir pavyon şarkıcısı olduğunu öğrendiği andaki bakışı, yaşadığı hayal kırıklığı, kalbindeki acı gerçekti..

Feraye'nin Yaman'ın babadan yadigar ve yıllardır çalışmayan saatini aldığında duyduğu tatlı heyecan, o küçük notu yüreğine bastırıp mutlu olması geçmedi mi kimseye yani?

Ya oğluyla ilgili gelen notu aldığındaki o yüreğini boğan duygu? Hissetmedi mi kimse o anı?

Tüm bunlar mı 'öff klasik Türk filmi tadında' eleştirilerinin yapılmasına sebep..

Anlamıyorum, anlamak da istemiyorum..

Bence çok tadında, çok doğal, çok samimi bir iş Bitmeyen Şarkı..

Bergüzar Korel ve Bülent İnal çok doğru seçim.. O kadar yakışmışlar ki birbirlerine, o kadar güzel duruyorlar ki yan yana.. Beğenmemek imkansız..

Bence sezonun en duygulu işlerinden biri..

Eminim çok da ilerleyecek.. Herkes o tadı alacak ve fikirler değişecek..

Zevkler ve renkler tabii ki tartışılmaz, beğenmeyen beğenmeyebilir ama 'beğenmedim' deyip geçmek var bir de yersiz eleştiri yapmak var.. Eleştirinin mantıklı olanına her zaman saygı duyarım; katılırım ama katılmam..

Bitmeyen Şarkı'yı beğenmeyebilirsin, eleştirebilirsin de hepimiz yapıyoruz bunu.. Ama klasik Türk filmi tadında böö demek eleştiri olmuyor, olamıyor ne yazık ki.. O başka bir şeye giriyor..

Ayrıca evet Bitmeyen Şarkı tam da Türk filmi tadında.. Mis gibi, tertemiz, saf ve öz.. Ne oluyor ki Türk filmi tadında olunca? Günaha mı giriliyor, yanlış iş mi yapılıyor? Ne oluyor?

Yaprak Dökümü ne tadında peki? Cevap, suskunluk.. Yok çünkü cevap..

Neyse sonuç itibariyle daha izlemeden tamam olduğuna inandığım bu diziden izleyince daha da emin oldum..

Tam da Türk filmi tadında, dozunda, yerinde, özverili bir iş.. Emeği geçen herkesin yüreğine, ellerine sağlık..

Bol seyirli günler..