Önemli olan bu işte. Bundan sonra ne olacak?

30 yılın en kanlı saldırısında 24 askerimiz şehit oldu. Tamam, benim anam, benim babam, benim kardeşim bunu da bağrına basar ama bundan sonra ne olacak?

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, "misliyle intikam alınacak" dedi..

Başbakan, "hiçbir şehidin kanı yerde kalmayacak" dedi.

Bülent Arınç, ağlamaklı sesle başı eğik, mır mır mır konuştu..

O konuştu, bu konuştu, herkes konuştu.

Ama 30 yıldır konuşulanı konuştu. Aynı tas, aynı hamam yani..

Önce şehit haberleri, ardından operasyon, bombalama ve basma kalıp açıklamalar!

Bir gün de, "bombalanan Kandil Dağı’nda 150 terörist öldürüldü. İşte isimleri, işte resimleri" deyin ya. Bir kere de.

Şehitler ölmeden deyin, vatan evlatları yitirilmeden deyin. Analar ağlamadan, babalar "vatan için sağ olsun" demeden deyin.

Başbakan bugün basın yöneticileri ile görüşecek. (görüştü)..

"Abartmayın" diyecek?

Anladık, muhatap almayalım, abartmayalım, onların da istediği bu ama gel sen bunu şehit düşen Kayserili Mehmetçik’in anasına anlat. Gel sen bunu Ağrılı Hasan’ın babasına anlat. Gel sen bunu 30 yıldır yitirdiğimiz 30 bin şehidin ailesine anlat. Gel sen bunu, acısını, öfkesini içinde yasayan duyarlı Türk halkına anlat.

Pardon "Abartmayın" mı?

Bu çocuklar ölüyor, farkında mısınız?

Bu çocuklar niye ölüyor? Sürekli ama! Sürekli ölüyorlar! 30 yıldır ölüyorlar!

Ölüyorlar.. Operasyon yapılıyor geniş çaplı!

Ölüyorlar.. Komando birlikleri bölgeye gidiyor!

Ölüyorlar.. Bombalar yağıyor tonlarca!

Ölüyorlar.. Büyükler "Bu acı yerde kalmayacak" deyip, rahmet diliyorlar!

Ölüyorlar, ölüyorlar, ölüyorlar.. Sürekli şehit oluyorlar..

Dün milat olsun.. Söylenen sözler lafta kalmasın, unutulmasın. Irak’a mı gireceksiniz, İsrail’e kafa tutmayıp, kafa mı atacaksınız, Suriye’ye parmak mı atacaksınız, ne yapacaksanız yapın ama yapın.

Artık farklı bir şey görmek istiyoruz. Kader kurbanı gibi "şehitlik mertebesi"sini "acizlik, ahmaklık"la karıştırmak istemiyoruz. Artik ölmek, çoluk-çocuğumuzun ölüm haberlerini duymak istemiyoruz.

Bunu da sıradan bir şeymiş gibi kabullenmek istemiyoruz.

Bundan sonra ne olacak merak ediyoruz.

Neden o kritik bölgelerdeki karakollar kale gibi inşa edilmez. Ülkemizde inşaat patlaması var. Havalı inşaatçılar var. İstanbul’u kaza kaza bitiremediler, yiye yiye doymadılar. Ver onlara ihaleyi yapsınlar!

İstanbul’daki kale gibi olan Amerikan Konsolosluğu’nda çalışanlardan farkı ne benim askerimin?

Neden çocuklar şehit düştükten sonra komando birlikleri bölgeye gidiyor? Komando birlikleri neden bölgede değil zaten?

Eski meydan savaşlarında önce piyade birlikleri gönderilirdi karşıdaki düşmanın üstüne.. Onlar hep garibanlardan seçilirdi. Ölmek için seçilirlerdi, feda edilirlerdi yani. Sonra atlılar giderdi. Sonra zırhlılar.

Şimdi bu bizim gariban Mehmetçik en ön safta ölüp gidiyor. Ne acı değil mi?

Giydirsene o çocukları tam teçhizatlı şekilde. Çelik yelek versene, gecce görüş dürbünleri, ne bileyim iste, kulaklıklı telsiz, aydınlatma için dev projektörler versene.

Neyi bekliyorsunuz? Daha kaç Mehmetçik ölmeli?

Artık ölmesin. Dün milat olsun ve çok farklı olsun.

Eskisi gibi "bir Türk dünyaya bedeldir" sözü yeniden geçerli olsun. Lütfen..