Geçen cumartesi Ayvalık’ta Cunda Adası’nda Bay Nihat’ta öğle vakti papalina yedik. Papalina Ayvalık’ta avlanabilen ve tadına doyulmayan bir balık türü. İlk bakışta hamsinin yavrusuna benzeyen, ufak bir balık. Yapısı nedeniyle yumuşak iskeleti olan papalina, kuyruğu ve kafası ile birlikte bir çerez gibi yeniliyor. Sardalya balığının küçüğü imiş. Papalinanın irisi olan çaça da bu denizlerin balığıymış. Yunan adalarındaki balıkçılar çaçadan tuzlu balık yaparmış.

Papalina temiz zeytinyağında, yağ çekmeden kızartılmıştı. Kıtır kıtır, leblebi gibi yeniliyordu.
Hava güneşli idi. Bay Nihat’ın lokantasının bahçesinde oturanlar da vardı ama biz eski taş binanın içinde, pencerenin önündeki masada oturduk.

Karşımızda deniz masmavi uzanıyordu.

Bay Nihat (Nihat Bekit)
1978 yılından bu yana Cunda adasının sembollerinden biri olmuş. Cunda denilince çok kişinin aklına önce Taş Kahve, sonra Bay Nihat geliyor.

Şimdilerde Bay Nihat lokantanın önünde oturuyor, oğlu Volkan Bekit müşterileri ağırlıyor.

Sakinlik arayan insanlar buraya

Savaş İrlan ile Rasim Sakin masamızla ilgilendiler. Tertemiz, bembeyaz masa örtüsünün üzerine doğru dürüst tabak, bardak, çatal, bıçak dizilmişti.

Mevsim otlarından ısmarladık (10- 15 TL). Zeytinyağı otlara bambaşka tat vermişti. Pek lezzetli idi. Kocaman bir kase karışık mevsim salatası getirdiler (15 TL). Ufak bir tabak fener balığı kavurması (17 TL) ile bir tabak kalamar (15 TL) istedik. Kalamar yağ çekmemişti ama biraz sertti. Ahçı başı Mehmet Çolak deniz çipurası önerdi (tartıldı, 40 TL denildi). Çipura ızgarada pişirildi. Kurumamıştı, lezzeti pek güzeldi. Bu kadar lezzetlisini yememiştim diyebilirim.

Bay Nihat’ın lokantası güzel ama lokantanın mutfağında kullanılan otların, sebzelerin ve balığın o yörenin ürünleri olduğunu, zeytinyağının Ayvalık zeytinyağı olduğunu da unutmamak gerek. Bunların üzerine Cunda’nın büyülü havasını, lokantanın önündeki denizi, Cunda’ya gelenlerin günlük hayhuydan sıyrılmaya çalışan, sakin olma arayışındaki insanlar oluşunu da ekleyin. Cunda’ya gidenlerin neden Cunda’dan övgü ile söz ettiklerini anlarsınız. Cunda ve Bay Nihat muhabbeti başlarken çizgi yukarıdan başlıyor. Cunda’ya gidenler ”Burada insanlar mutlu oluyormuş” diye, Bay Nihat’a gidenler “Burada iyi yemek yeniliyormuş” diye gidiyor.
Bay Nihat’dan çıktık. Yanındaki Taş Kahve’nin önündeki masalardan birine oturduk. Çayımızı içtik.
Güneş kaybolmaya başlarken hava da serinliyordu.