Şimdi sizlere Miami’nin nasıl küresel sıcaklıkla boğuştuğunu anlatmaya başlarsam, heralde beni bombalarsınız. Şaka bir yana duyduğum kadarıyla İstanbul hala soğukların etkisindeyken, 40 dereceyi gören Miami günlerini ya South Beach’ te sahilde yada %50’ ye varan indirimlerin başladığı alışveriş merkezlerine atıyor. Doğal olarak ta benim günlük twitlerim ve şu andaki yazımın ilk paragrafı da sıcaklık ve teknolojinin en büyük nimetlerinden biri olan klima üzerine kurulu. Tamam, daha fazla görmemişlik yapmadan, konuma geçiyorum;

Yuh bize ya bir Nihat Doğan’ ın emanetine sahip çıkamadık, adadan döndüğünde O’na bu olanları nasıl anlatıcaz bilemiyorum. Elbette ki, Eurovision’ dan bahsediyorum. Daha evvel bu konuyla ilgili yazımda, kim giderse gitsin yanlarında olmamız gerektiğini, hatta müzik bilgimin yeterli düzeyde olmadığını ve iyi bir derece umut ettiğimi söylemiştim. Tamam bu bir yarışma, kazanmak ta kaybetmek te var. Fakat, bundan birkaç yıl evvel Rimi Rimi Ley Gülseren’ e bu derece yüklenmişken, şimdi Yüksek Sadakat’ a vah vah demek iki yüzlülük olur. Özellikle Eurovision’ un official sitesinde Yüksek Sadakat’ a ait olduğu belirtilen bir açıklama gözümden kaçmadı. “Siyah, yeşil ve sarı bizim geleneksel renklerimiz.” Ne zamandan beri bu renkler, Türkiye’ yi temsil ediyor?

Bu tarz yarışmalarda, ortak dil olarak kabul edilen İngilizce’ nin kullanılmasından yanayım taa ki aksan ve dil doğru kullanılana dek. Eurovision’ u siyasi bir yarışma olarak gördüğümüz açık ama ilkokul müsamaresi olarak anladığımızı da sanmıyorum. Biraz daha ciddiyetli davranılsaydı, belki bugün Sertab Erener’ den sonra yine gelen birinciliği konuşacaktık. Valla, onu bunu bilmem Nihat Doğan’ a herkes hesabını versin, beni karıştırmayın.

Önümüzdeki günlerde son zamanlarda Amerika’ da çok moda olan giysilerden bir derleme yapacağım, daha Türkiye’ ye gelmemiş ama gelirse de yine herkesin cebine uygun olabileceklerini düşünüyorum. Şimdilik benden bu kadar, süper bir haftasonu geçirmeniz dileğiyle...