Kadınların bir araya gelip sohbet etmesi normal. Yani halk arasında “kadınlar günü” denilen şeyden bahsediyorum.

Kocalarını işe yollayan kadınlar, ev işlerini bitirdikten sonra bir komşuda toplanırlar, börekler-çörekler, pastalar, çaylar içilir, bol sohbet edilir.

Başka ne yapacak ki kadınlar? Kocalar işte, onlar da mahallede toplanıp, günü değerlendiriyorlar.

Bu gelenek daha gelişmiş veya biraz daha hali-vakti yerinde olan semtlerde “altın günü”ne döndü. Bazı semtlerde “okey geccesi” oldu. Şimdi de soyetede “kadınlar günü” modası başladı, hatta “erkekler günü” de yapılıyor!

Evet evet, “erkekler günü”..

Hem de Papermoon’da!

Artık bir “şehir kulübü” havasında olan Papermoon, her öğlen tıklım tıklım dolu. Sosyete, iş, sanat dünyası, kimi ararsanız orada.

Bazı işadamlarının yıllık kapattıkları masalar var. Gelseler de gelmeseler de masa duruyor. Hayattan kopmak istemeyen yaşlı iş adamları her öğlen Papermoon’a gelip hayata karışmak, eski dostlarıyla sohbet etmek istiyor.

Papermoon’un öğlen müşterisi genellikle kadınlar.

Yani Kocamustafapaşa’daki “kadınlar günü”nün Etiler versiyonu Papermoon.

Bu öğlen beraber yemek yediğim televizyon CEO’su, etrafındaki kadınlara bakıp, "Bu adamlara günah ya. Adamlar çalışıyor, kadınlar yiyor” dedi!

Ben de hemen arkadaki erkekler masasını gösterdim.

Kimisi ünlü iş adamı, kimisi gazetelerde gördüğümüz sosyetik tipler.. 8 erkek her Salı öğle yemeğinde buluşuyor, erkekler günü yapıyorlar!

Hani “kadınlar günü” okey de, “erkekler günü”nü ben pek sevmedim.

Hele Papermoon’da olması iyice entresan geldi bana.

Tabii grup erkek olunca sohbetin ses tonu ve kahkahalar fazla abartı oluyor.

Valla birkaç bayan masası erkeklerin gürültüsünden içeri kaçtı haberiniz olsun..

Erkeklere tavsiyem, “erkekler günü”nü bundan böyle bir kebapçı da yapması çok daha doğru olacaktır..